Hoera ik ben zwanger! Nadat ik eindelijk aan mijn familie en vrienden heb kunnen vertellen wil ik het nu heel graag met mijn lezers delen. Ik word moeder. Het voelt zo bijzonder! Helemaal aan het begin van mijn zwangerschap, tweede kerstdag 2017, wisten we amper dat we een week zwanger waren. Na een gezellige kerst bij mijn ouders met het hele gezin en natuurlijk goed opletten wat ik wel en niet mocht eten, zat ik in de trein terug naar Amsterdam en kwam ik bij toeval op de website van Moeders voor Moeders terecht. Ik heb me direct opgegeven. Als je hier net als ik nog nooit van hebt gehoord: vanuit de urine van een zwangere worden medicijnen gemaakt, waarmee vrouwen die niet spontaan zwanger worden toch zwanger kunnen worden! Ik wil graag andere mensen helpen om zwanger te worden. In dit blog meer over mijn zwangerschap en over moeders voor moeders. 

singZwanger!!

Bizar, dat ik over een aantal maanden moeder wordt. Er gebeurt al ontzettend veel in mijn lichaam, maar ik vind het nog lastig om volledig te beseffen dat er een klein mensje in mij groeit. Tijdens mijn eerste afspraak met de verloskundige in week 8 van mijn zwangerschap liet ze me een foetus zien. Dit gebeurt er nu in je lijf en aan het einde van het eerste trimester, dus vanaf week 12, is je baby grotendeels gevormd. Daarna moet de baby gaan groeien en gaan de organen rijpen. Daarom ben je nu ook zo moe. Je lichaam is hard aan het werk.

Bij de verloskundige

In week 10 was het eindelijk zover, we kregen de eerste termijnecho. Ik had verwacht dat we direct een hartje zouden horen, maar dat blijkt nog helemaal niet te kunnen met 10 weken. We konden het hartje wel zien kloppen op de echo. In het begin was het lastig om te zien wat we nou eigenlijk zagen. Gelukkig legde de verloskundige goed uit wat we zagen en nam ze ondertussen wat foto’s.

Ze ging ons kindje opmeten en gaf de vermoedelijke bevallingsdatum. Exact de datum die ik zelf al had berekend: 28-08-2018. Ik vind de datum prachtig vanwege alle achten erin! De baby is 3,5 cm en alles zit erop en eraan. Ik moest zo hard huilen van blijdschap toen ik thuiskwam.

De NIPT test

Inmiddels hebben we de NIPT test gedaan in week 13 en wachten we op de uitslag. In eerste instantie wilde we de NIPT test doen met nevenbevindingen. Maar na een week er goed over nadenken en nog wat research op het internet hebben we toch besloten om de nevenbevindingen niet te willen weten. Deze nevenbevindingen hebben allemaal te maken met chromosomen en ik dacht op dat moment waarom niet, dan ben je tenminste voorbereid op de toekomst.

Ik heb de nevenbevindingen er weer af laten halen, en dit kwam vooral omdat ik op het internet vond dat de NIPT echt nog in de kinderschoenen staat en dat veel bevindingen een kans hebben van 10%. Je krijgt dan zomaar te horen dat je kind een zware chromosoomafwijking zal hebben. De daadwerkelijke kans blijkt dan slechts 10% te zijn. Dat is alle mogelijke beren op de weg helpen. Dat zie ik niet zitten.

Nu hebben we alleen getest op het syndroom van Down op Edwards- en Patausyndroom. Ik hoop natuurlijk dat alles goed is, maar ik wil ook niet mijn kop in het zand steken. Ik ben bijna 35 en de risico’s worden groter. De uitslag volgt aankomende week.

De eerste zwangerschapscontrole

Ook heb ik de eerste zwangerschapscontrole gehad. Ik doe dat in een groep. In het eerste uur doen we zelf controles en gaan we naar de verlofkundige om naar het hartje te luisteren. Aaah zo mooi om te horen! Daarna gaat ze voelen hoe de baarmoeder en het kindje groeit. Het tweede deel van de sessie bespreken we onze zwangerschap met elkaar aan de hand van een wisselend thema. Volgens mij is dit een initiatief uit Amsterdam. Ik vind het superleuk, zo leer ik ook weer anderen uit de buurt kennen die ook zwanger zijn.

Ik ben nu 14,5 week zwanger en net in mijn tweede trimester aangekomen. Het beste trimester van de drie, wordt gezegd. Ik mag absoluut niet klagen tot nu toe. Ik ben onwijs moe geweest in het eerste trimester, maar dat gaat nu iets beter. Verder heb ik geen nare kwalen gehad!

Moeders voor moeders

Ik had er nog nooit van gehoord, wat eigenlijk best erg is, aangezien ze al heel erg lang bestaan. Ik ben nog nooit zwanger geweest, dus dat is mijn excuus. Wel dacht ik direct: hier doe ik aan mee. Ik ben nu 34 en wordt moeder op mijn 35e. Op zich in deze maatschappij een prima leeftijd, we kiezen heel bewust voor een kind en kunnen hem of haar een mooie toekomst bieden.

Toch schrok ik wel van de verhoogde risico’s. Technisch gezien word ik een oude moeder. Ik heb er ook rekening mee gehouden toen we bezig waren met zwanger worden, dat het misschien wel niet zou gaan lukken. Ik vind nu dat het spontaan gelukt is dat ik anderen wil helpen, die niet spontaan zwanger worden. Het enige wat ik hiervoor hoef te doen is in een beker te plassen. Van week 6 tot en met week 16 is het HCG hormoon het hoogst in de urine van een zwangere, daarna neemt het snel af.

HCG hormoon

Dit hormoon kan uit de urine worden gehaald en verwerkt worden tot medicijn die gebruikt wordt bij vruchtbaarheidsbehandelingen. Deze techniek is uniek in de wereld en wordt alleen in Nederland gedaan, omdat we hier de urine het beste kunnen bewaren en bewerken, dankzij ons klimaat. De vruchtbaarheidsbehandelingen die wij hier doen, gaan echter de hele wereld over. Je kunt je voorstellen dat er heel veel moeders to B zijn wereldwijd, die hopen op een behandeling met dit medicijn.

Ben je ook zwanger, geef je dan op voor week 6, dan kun jij andere vrouwen helpen om ook zwanger te worden. Meer informatie lees je op de website van moeders voor moeders.

Meer lezen over zwangerschap?

Heb je meegedaan aan moeders voor moeders of zou je daaraan mee doen als je zwanger bent?

pms klachten